يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَحْلَلْنَا لَكَ أَزْوَاجَكَ اللَّاتِي آَتَيْتَ أُجُورَهُنَّ وَمَا مَلَكَتْ يَمِينُكَ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْكَ وَبَنَاتِ عَمِّكَ وَبَنَاتِ عَمَّاتِكَ وَبَنَاتِ خَالِكَ وَبَنَاتِ خَالَاتِكَ اللَّاتِي هَاجَرْنَ مَعَكَ وَامْرَأَةً مُؤْمِنَةً إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِيِّ إِنْ أَرَادَ النَّبِيُّ أَنْ يَسْتَنْكِحَهَا خَالِصَةً لَكَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ قَدْ عَلِمْنَا مَا فَرَضْنَا عَلَيْهِمْ فِي أَزْوَاجِهِمْ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ لِكَيْلَا يَكُونَ عَلَيْكَ حَرَجٌ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا ( 50 )
اى پيامبر ، ما براي تو آن همسرانى را كه مَهْرشان را دادهاى حلال كرديم ، و [ كنيزانى ] را كه خدا از غنيمت جنگى در اختيار تو قرار داده ، ودختران عمويت ودختران عمّههايت ودختران دايى تو ودختران خالههايت كه با تو مهاجرت كردهاند ، وزن مؤمني كه خود را [ داوطلبانه ] به پيامبر ببخشد - در صورتي كه پيامبر بخواهد أو را به زنى گيرد . [ اين ازدواج از روى بخشش ] ويژهء توست نه ديگر مؤمنان . ما نيك مىدانيم كه در مورد زنان وكنيزانشان چه بر آنان مقرّر كردهايم ، تا براي تو مشكلى پيش نيايد ، وخدا همواره آمرزندهء مهربان است . ( 50 )