النَّبِيُّ أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَأَزْوَاجُهُ أُمَّهَاتُهُمْ وَأُولُو الْأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَى بِبَعْضٍ فِي كِتَابِ اللَّهِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُهَاجِرِينَ إِلَّا أَنْ تَفْعَلُوا إِلَى أَوْلِيَائِكُمْ مَعْرُوفًا كَانَ ذَلِكَ فِي الْكِتَابِ مَسْطُورًا ( 6 )
پيامبر به مؤمنان از خودشان سزاوارتر [ ونزديكتر ] است وهمسرانش مادران ايشانند ، وخويشاوندان [ طبقِ ] كتاب خدا ، بعضي [ نسبت ] به بعضي اولويّت دارند [ و ] بر مؤمنان ومهاجران [ مقدّمند ] ، مگر آنكه بخواهيد به دوستان [ مؤمن ] خود [ وصيّت يا ] احسانى كنيد ، واين در كتاب [ خدا ] نگاشته شده است . ( 6 )