وَأَصْبَحَ الَّذِينَ تَمَنَّوْا مَكَانَهُ بِالْأَمْسِ يَقُولُونَ وَيْكَأَنَّ اللَّهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَيَقْدِرُ لَوْلَا أَنْ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْنَا لَخَسَفَ بِنَا وَيْكَأَنَّهُ لَا يُفْلِحُ الْكَافِرُونَ ( 82 )
وهمان كساني كه ديروز آرزو داشتند به جاى أو باشند ، صبح مىگفتند : « واي ، مثل اينكه خدا روزى را براي هر كس از بندگانش كه بخواهد گشاده يا تنگ مىگرداند ، واگر خدا بر ما منّت ننهاده بود ، ما را [ هم ] به زمين فرو برده بود واي ، گويى كه كافران رستگار نمىگردند . » ( 82 )