اسْلُكْ يَدَكَ فِي جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ وَاضْمُمْ إِلَيْكَ جَنَاحَكَ مِنَ الرَّهْبِ فَذَانِكَ بُرْهَانَانِ مِنْ رَبِّكَ إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِينَ ( 32 )
« دست خود را به گريبانت ببر تا سپيد بىگزند بيرون بيايد ، و [ براي رهايى ] از اين هراس بازويت را به خويشتن بچسبان . اين دو [ نشانه ] دو برهان از جانب پروردگار تو است [ كه بايد ] به سوى فرعون وسران [ كشور ] أو [ ببرى ] ، زيرا آنان همواره قومي نافرمانند . » ( 32 )