وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَاءَ مَدْيَنَ قَالَ عَسَى رَبِّي أَنْ يَهْدِيَنِي سَوَاءَ السَّبِيلِ ( 22 )
وچون به سوى [ شهر ] مَدْيَن رو نهاد [ با خود ] گفت : « اميد است پروردگارم مرا به راه راست هدايت كند . » ( 22 )
القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — Page 388 ( القصص 22 )
Contributors: كتاب الله تبارك وتعالى
P.388 ( القصص 22 )