الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ فِرَاشًا وَالسَّمَاءَ بِنَاءً وَأَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَرَاتِ رِزْقًا لَكُمْ فَلَا تَجْعَلُوا لِلَّهِ أَنْدَادًا وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ ( 22 )
همان [ خدايى ] كه زمين را براي شما فرشى [ گسترده ] ، وآسمان را بنايى [ افراشته ] قرار داد واز آسمان آبى فرود آورد وبدان از ميوهها رزقي براي شما بيرون آورد پس براي خدا همتايانى قرار ندهيد ، در حالي كه خود مىدانيد . ( 22 )