قِيلَ لَهَا ادْخُلِي الصَّرْحَ فَلَمَّا رَأَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَكَشَفَتْ عَنْ سَاقَيْهَا قَالَ إِنَّهُ صَرْحٌ مُمَرَّدٌ مِنْ قَوَارِيرَ قَالَتْ رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي وَأَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمَانَ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ( 44 )
به أو گفته شد : « وارد ساحتِ كاخ [ پادشاهى ] شو . » وچون آن را ديد ، بركهاى پنداشت وساقهايش را نمايان كرد . [ سليمان ] گفت : « اين كاخى مفروش از آبگينه است . » [ ملكه ] گفت : « پروردگارا ، من به خود ستم كردم و [ اينك ] با سليمان در برابر خدا ، پروردگار جهانيان ، تسليم شدم . » ( 44 )