وَلْيَسْتَعْفِفِ الَّذِينَ لَا يَجِدُونَ نِكَاحًا حَتَّى يُغْنِيَهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَالَّذِينَ يَبْتَغُونَ الْكِتَابَ مِمَّا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ فَكَاتِبُوهُمْ إِنْ عَلِمْتُمْ فِيهِمْ خَيْرًا وَآَتُوهُمْ مِنْ مَالِ اللَّهِ الَّذِي آَتَاكُمْ وَلَا تُكْرِهُوا فَتَيَاتِكُمْ عَلَى الْبِغَاءِ إِنْ أَرَدْنَ تَحَصُّنًا لِتَبْتَغُوا عَرَضَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَمَنْ يُكْرِهُّنَّ فَإِنَّ اللَّهَ مِنْ بَعْدِ إِكْرَاهِهِنَّ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 33 )
وكساني كه [ وسيلهء ] زناشويى نمىيابند ، بايد عفت ورزند تا خدا آنان را از فضل خويش بىنياز گرداند . واز ميان غلامانتان ، كساني كه در صددند با قرارداد كتبي ، خود را آزاد كنند ، اگر در آنان خيرى [ وتوانايى پرداخت مال ] مىيابيد ، قرار بازخريد آنها را بنويسيد ، واز آن مالي كه خدا به شما داده است به ايشان بدهيد [ تا تدريجاً خود را آزاد كنند ] ، وكنيزان خود را - در صورتي كه تمايل به پاكدامنى دارند - براي اينكه متاع زندگى دنيا را بجوييد ، به زنا وأدار مكنيد ، وهر كس آنان را به زور وأدار كند ، در حقيقت ، خدا پس از اجبار نمودن ايشان ، [ نسبت به آنها ] آمرزندهء مهربان است . ( 33 )