وَلَا يَأْتَلِ أُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ أَنْ يُؤْتُوا أُولِي الْقُرْبَى وَالْمَسَاكِينَ وَالْمُهَاجِرِينَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلْيَعْفُوا وَلْيَصْفَحُوا أَلَا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 22 )
وسرمايهداران وفراخدولتان شما نبايد از دادنِ [ مال ] به خويشاوندان وتهيدستان ومهاجران راه خدا دريغ ورزند ، وبايد عفو كنند وگذشت نمايند . مگر دوست نداريد كه خدا بر شما ببخشايد ؟ وخدا آمرزندهء مهربان است . ( 22 )