اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لَا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلَا نَوْمٌ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِمَا شَاءَ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَلَا يَئُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ ( 255 )
خداست كه معبودى جز أو نيست زنده وبرپادارنده است نه خوابى سبك أو را فرو مىگيرد ونه خوابى گران آنچه در آسمانها وآنچه در زمين است ، از آنِ اوست . كيست آن كس كه جز به اذن أو در پيشگاهش شفاعت كند ؟ آنچه در پيش روى آنان وآنچه در پشت سرشان است مىداند . وبه چيزى از علم أو ، جز به آنچه بخواهد ، احاطه نمىيابند . كرسىِ أو آسمانها وزمين را در بر گرفته ، ونگهدارى آنها بر أو دشوار نيست ، واوست والاىِ بزرگ . ( 255 )