يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِنَ الْبَعْثِ فَإِنَّا خَلَقْنَاكُمْ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ مِنْ مُضْغَةٍ مُخَلَّقَةٍ وَغَيْرِ مُخَلَّقَةٍ لِنُبَيِّنَ لَكُمْ وَنُقِرُّ فِي الْأَرْحَامِ مَا نَشَاءُ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوا أَشُدَّكُمْ وَمِنْكُمْ مَنْ يُتَوَفَّى وَمِنْكُمْ مَنْ يُرَدُّ إِلَى أَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ مِنْ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْئًا وَتَرَى الْأَرْضَ هَامِدَةً فَإِذَا أَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَأَنْبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍ بَهِيجٍ ( 5 )
اى مردم ، اگر در بارهء برانگيخته شدن در شكّيد ، پس [ بدانيد ] كه ما شما را از خاك آفريدهايم ، سپس از نطفه ، سپس از علقه ، آن گاه از مضغه ، داراى خلقت كامل و [ احياناً ] خلقت ناقص ، تا [ قدرت خود را ] بر شما روشن گردانيم . وآنچه را اراده مىكنيم تا مدتي معين در رحمها قرار مىدهيم ، آن گاه شما را [ به صورت ] كودك برون مىآوريم ، سپس [ حيات شما را ادامه مىدهيم ] تا به حد رشدتان برسيد ، وبرخى از شما [ زودرس ] مىميرد ، وبرخى از شما به غايت پيرى مىرسد به گونهاى كه پس از دانستن [ بسى چيزها ] چيزى نمىداند . وزمين را خشكيده مىبينى و [ لي ] چون آب بر آن فرود آوريم به جنبش درمىآيد ونمو مىكند واز هر نوع [ رستنيهاى ] نيكو مىروياند . ( 5 )