إِذْ تَمْشِي أُخْتُكَ فَتَقُولُ هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَى مَنْ يَكْفُلُهُ فَرَجَعْنَاكَ إِلَى أُمِّكَ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ وَقَتَلْتَ نَفْسًا فَنَجَّيْنَاكَ مِنَ الْغَمِّ وَفَتَنَّاكَ فُتُونًا فَلَبِثْتَ سِنِينَ فِي أَهْلِ مَدْيَنَ ثُمَّ جِئْتَ عَلَى قَدَرٍ يَا مُوسَى ( 40 )
آن گاه كه خواهر تو مىرفت ومىگفت : آيا شما را بر كسى كه عهده‌دار أو گردد دلالت كنم ؟ پس تو را به سوى مادرت بازگردانيديم تا ديده‌اش روشن شود وغم نخورد ، و [ سپس ] شخصي را كُشتى و [ ما ] تو را از اندوه رهانيديم ، وتو را بارها آزموديم ، وسالى چند در ميان أهل « مَدْيَن » ماندى ، سپس اى موسى در زمان مقدر [ ومقتضى ] آمدى . ( 40 )