وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِآَيَاتِ رَبِّهِ فَأَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ إِنَّا جَعَلْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَفِي آَذَانِهِمْ وَقْرًا وَإِنْ تَدْعُهُمْ إِلَى الْهُدَى فَلَنْ يَهْتَدُوا إِذًا أَبَدًا ( 57 )
وكيست ستمكارتر از آن كس كه به آيات پروردگارش پند داده شده ، واز آن روى برتافته ، ودستاورد پيشينهء خود را فراموش كرده است ؟ ما بر دلهاى آنان پوششهايى قرار داديم تا آن را درنيابند ودر گوشهايشان سنگينى [ نهاديم ] . واگر آنها را به سوى هدايت فراخوانى باز هرگز به راه نخواهند آمد . ( 57 )