أُولَئِكَ لَهُمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهَارُ يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَيَلْبَسُونَ ثِيَابًا خُضْرًا مِنْ سُنْدُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى الْأَرَائِكِ نِعْمَ الثَّوَابُ وَحَسُنَتْ مُرْتَفَقًا ( 31 )
آنانند كه بهشتهاى عدن به ايشان اختصاص دارد كه از زير [ قصرها ] شان جويبارها روان است . در آنجا با دستبندهايى از طلا آراسته مىشوند وجامههايى سبز از پرنيان نازك وحرير ستبر مىپوشند . در آنجا بر سريرها تكيه مىزنند . چه خوش پاداش ونيكو تكيهگاهى ! ( 31 )