وَتَحْسَبُهُمْ أَيْقَاظًا وَهُمْ رُقُودٌ وَنُقَلِّبُهُمْ ذَاتَ الْيَمِينِ وَذَاتَ الشِّمَالِ وَكَلْبُهُمْ بَاسِطٌ ذِرَاعَيْهِ بِالْوَصِيدِ لَوِ اطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِرَارًا وَلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْبًا ( 18 )
ومىپندارى كه ايشان بيدارند ، در حالي كه خفتهاند وآنها را به پهلوى راست وچپ مىگردانيم ، وسگشان بر آستانهء [ غار ] دو دست خود را دراز كرده [ بود ] . اگر بر حال آنان اطلاع مىيافتى ، گريزان روى از آنها برمىتافتى واز [ مشاهدهء ] آنها آكنده از بيم مىشدى . ( 18 )