وَتَرَى الشَّمْسَ إِذَا طَلَعَتْ تَزَاوَرُ عَنْ كَهْفِهِمْ ذَاتَ الْيَمِينِ وَإِذَا غَرَبَتْ تَقْرِضُهُمْ ذَاتَ الشِّمَالِ وَهُمْ فِي فَجْوَةٍ مِنْهُ ذَلِكَ مِنْ آَيَاتِ اللَّهِ مَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ وَلِيًّا مُرْشِدًا ( 17 )
وآفتاب را مىبينى كه چون برمىآيد ، از غارشان به سمت راست مايل است ، وچون فرو مىشود از سمت چپ دامن برمىچيند ، در حالي كه آنان در جايى فراخ از آن [ غار قرار گرفته ] اند . اين از نشانههاى [ قدرت ] خداست . خدا هر كه را راهنمايى كند أو راهيافته است ، وهر كه را بىراه گذارد ، هرگز براي أو يارى راهبر نخواهى يافت . ( 17 )