قُلْ مَنْ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ قُلِ اللَّهُ قُلْ أَفَاتَّخَذْتُمْ مِنْ دُونِهِ أَوْلِيَاءَ لَا يَمْلِكُونَ لِأَنْفُسِهِمْ نَفْعًا وَلَا ضَرًّا قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمَى وَالْبَصِيرُ أَمْ هَلْ تَسْتَوِي الظُّلُمَاتُ وَالنُّورُ أَمْ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكَاءَ خَلَقُوا كَخَلْقِهِ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْ قُلِ اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ ( 16 )
بگو : « پروردگار آسمانها وزمين كيست ؟ » بگو : « خدا ! » بگو : « پس آيا جز أو سرپرستانى گرفته‌ايد كه اختيار سود وزيان خود را ندارند ؟ » بگو : « آيا نابينا وبينا يكسانند ؟ يا تاريكيها وروشنايى برابرند ؟ يا براي خدا شريكانى پنداشته‌اند كه مانند آفرينش أو آفريده‌اند ودر نتيجة ، [ اين دو ] آفرينش بر آنان مشتبه شده است ؟ » بگو : « خدا آفرينندهء هر چيزى است ، واوست يگانهء قهار . » ( 16 )