لَقَدْ كَانَ فِي قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِأُولِي الْأَلْبَابِ مَا كَانَ حَدِيثًا يُفْتَرَى وَلَكِنْ تَصْدِيقَ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيلَ كُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ( 111 )
به راستى در سرگذشت آنان ، براي خردمندان عبرتي است . سخنى نيست كه به دروغ ساخته شده باشد ، بلكه تصديق آنچه [ از كتابهايى ] است كه پيش از آن بوده وروشنگر هر چيز است وبراي مردمى كه ايمان مىآورند رهنمود ورحمتي است . ( 111 )