قَالَ يَا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَرَزَقَنِي مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَمَا أُرِيدُ أَنْ أُخَالِفَكُمْ إِلَى مَا أَنْهَاكُمْ عَنْهُ إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ ( 88 )
گفت : « اى قوم من ، بينديشيد ، اگر از جانب پروردگارم دليل روشنى داشته باشم ، وأو از سوى خود روزىِ نيكويى به من داده باشد [ آيا باز هم از پرستش أو دست بردارم ؟ ] من نمىخواهم در آنچه شما را از آن باز مىدارم با شما مخالفت كنم [ وخود مرتكب آن شوم ] . من قصدي جز اصلاح [ جامعه ] تا آنجا كه بتوانم ، ندارم ، وتوفيق من جز به [ يارى ] خدا نيست . بر أو توكّل كردهام وبه سوى أو بازمىگردم . » ( 88 )