قَالُوا يَا صَالِحُ قَدْ كُنْتَ فِينَا مَرْجُوًّا قَبْلَ هَذَا أَتَنْهَانَا أَنْ نَعْبُدَ مَا يَعْبُدُ آَبَاؤُنَا وَإِنَّنَا لَفِي شَكٍّ مِمَّا تَدْعُونَا إِلَيْهِ مُرِيبٍ ( 62 )
گفتند : « اى صالح ، به راستى تو پيش از اين ، ميان ما مايهء اميد بودى . آيا ما را از پرستش آنچه پدرانمان مىپرستيدند باز مىدارى ؟ وبىگمان ، ما از آنچه تو ما را بدان مىخوانى سخت دچار شكّيم . » ( 62 )
القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — Page 228 ( هود 62 )
Contributors: كتاب الله تبارك وتعالى
P.228 ( هود 62 )