وَلَا عَلَى الَّذِينَ إِذَا مَا أَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لَا أَجِدُ مَا أَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ تَوَلَّوْا وَأَعْيُنُهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ حَزَنًا أَلَّا يَجِدُوا مَا يُنْفِقُونَ ( 92 )
و [ نيز ] گناهى نيست بر كساني كه چون پيش تو آمدند تا سوارشان كنى [ و ] گفتى : « چيزى پيدا نمىكنم تا بر آن سوارتان كنم » ، برگشتند ، ودر اثر اندوه ، از چشمانشان أشك فرو مىريخت كه [ چرا ] چيزى نمىيابند تا [ در راه جهاد ] خرج كنند . ( 92 )
القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — صفحه 201 ( التوبة 92 )
پدیدآورندگان: كتاب الله تبارك وتعالى
ص۲۰۱ ( التوبة ۹۲ )