وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ مَسَاجِدَ اللَّهِ أَنْ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ وَسَعَى فِي خَرَابِهَا أُولَئِكَ مَا كَانَ لَهُمْ أَنْ يَدْخُلُوهَا إِلَّا خَائِفِينَ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا خِزْيٌ وَلَهُمْ فِي الْآَخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ ( 114 )
وكيست بيدادگرتر از آن كس كه نگذارد در مساجد خدا ، نام وى برده شود ، ودر ويراني آنها بكوشد ؟ آنان حق ندارند جز ترسان ولرزان در آن [ مسجد ] ها درآيند . در اين دنيا ايشان را خوارى ، ودر آخرت عذابي بزرگ است . ( 114 )