هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ إِلَيْهَا فَلَمَّا تَغَشَّاهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيفًا فَمَرَّتْ بِهِ فَلَمَّا أَثْقَلَتْ دَعَوَا اللَّهَ رَبَّهُمَا لَئِنْ آَتَيْتَنَا صَالِحًا لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ ( 189 )
اوست آن كس كه شما را از نفس واحدى آفريد ، وجفت وى را از آن پديد آورد تا بدان آرام گيرد . پس چون [ آدم ] با أو [ حوا ] درآميخت باردار شد ، بارى سبك . و [ چندى ] با آن [ بار سبك ] گذرانيد ، وچون سنگينبار شد ، خدا ، پروردگار خود را خواندند كه اگر به ما [ فرزندى ] شايسته عطا كنى قطعاً از سپاسگزاران خواهيم بود . ( 189 )