وَنَزَعْنَا مَا فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهَارُ وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدَانَا لِهَذَا وَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلَا أَنْ هَدَانَا اللَّهُ لَقَدْ جَاءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّ وَنُودُوا أَنْ تِلْكُمُ الْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 43 )
وهر گونه كينه‌اى را از سينه‌هايشان مىزداييم . از زير [ قصرهاى ] شان نهرها جارى است ، ومىگويند : « ستايش خدايى را كه ما را بدين [ راه ] هدايت نمود ، واگر خدا ما را رهبرى نمىكرد ما خود هدايت نمىيافتيم . در حقيقت ، فرستادگانِ پروردگارِ ما حق را آوردند . » وبه آنان ندا داده مىشود كه اين همان بهشتى است كه آن را به [ پاداش ] آنچه انجام مىداديد ميراث يافته‌ايد . ( 43 )