پس ذكر زبان سپاس و ستايش است و ذكر نفس كوشش نمودن و رنج كشيدن است و ذكر روح بيم و اميد است و ذكر دل راستى و صفا است و ذكر خرد بزرگداشت خدا و شرم كردن از اوست و ذكر معرفت سر سپردن و راضى بودن است و ذكر باطن بر مشاهدهء لقاى حق است اين روايت را ابو محمد عبد الله حامد با حذف سند از يكى از صالحين نقل كرده است .
[ سخن مترجم ]
مترجم گويد روايت فوق از جهت سند و متن مورد اعتراض و اشكال است .
( رسول خدا را هفت فرزند بود )
115 - امام صادق عليه السّلام فرمود : فرزندان رسول خدا از خديجة قاسم بود و طاهر كه همان عبد الله است و ام كلثوم و رقية و زينب و فاطمة ، كه على بن ابى طالب عليه السّلام فاطمة را بهمسرى گرفت و ابو العاص بن ربيع كه مردى از بنى امية بود زينب را تزويج نمود و عثمان بن عفان ام كلثوم را بزنى گرفت ولى پيش از زناشوئى ام كلثوم وفات نمود و چون بجنگ بدر رفتند رسول خدا رقية را بعثمان تزويج فرمود و فرزندى هم از رسول خدا بنام ابراهيم بود كه مادرش ماريهء قبطية ام ولد بود .
116 - امام صادق عليه السّلام فرمود : رسول خدا بخانهء خود وارد شد ديد عايشه به روى فاطمة زهرا فرياد ميكشد و ميگويد : به خدا قسم اى دختر خديجه تو چنين مىپندارى كه مادرت را بر ما برترى بود ؟
چه برترى بر ما داشت جز اينكه او هم مانند يكى از ما بود فاطمة عليه السّلام كه اين سخنان مىشنيد چون