نزد هر كس امانتى باشد آن را به كسى كه امينش دانسته باز گرداند
اى مردم زنها در دست شما اسيرانى هستند كه سود و زيانى را براى خويشتن مالك نيستند شما آنان را بعنوان يك امانت الهى دريافت نمودهايد و بدستور الهى هم بسترى با آنان را حلال كردهايد شما را بر آنان حقى است و آنان را بر شما حقى و از جملهء حقهاى شما بر آنان اين است كه ديگرى را به بستر شما راه ندهند و در كار خوب نافرمانى شما را نكنند و چون چنين كنند حق خوراك و پوشش متعارف خود را از شما بستانكارند و آنان را نزنيد اى مردم من در ميان شما چيزى بجا گذاشتم كه اگر دست بر آن زنيد هرگز گمراه نخواهيد شد و آن كتاب خدا است چنگ بر آن بزنيد اى مردم امروز چه روزى است ؟ عرض كردند :
روز حرام سپس فرمود : اى مردم اين ماه چه ماهى است ؟ عرض كردند : ماه حرام فرمود : اى مردم اين شهر چه شهرى است ؟ عرض كردند : شهر حرام فرمود : همانا خداوند ريختن خونهاى شما و بردن مالهاى شما و هتك آبروى شما را بر همديگر حرام فرموده مانند حرمت امروز در اين ماه شما و در اين شهر شما تا روزى كه او را ملاقات كنيد هان كه حاضرين شما مىبايست بغائبين برسانند پس از من ديگر پيغمبرى نيست و پس از شما امتى نخواهد بود سپس هر دو دست خود را آنقدر بلند كرد كه سفيدى هر دو زير بغلاش ديده شد و سپس فرمود : بار الها تو گواه باش كه من مأموريت خود را ابلاغ كردم .
( شرح : ) مردم دوران جاهليت را عادت چنين بود كه هر سالى يازده روز حج را بتأخير ميانداختند كه پس از گذشت سى و سه سال مجددا ايام حج به ماه ذى الحجة مىافتاد و سالى كه رسول خدا ( ص ) به حج تشريف بردند ايام حج در ماه ذى الحجة بود و لذا فرمود : ( ان الزمان قد استدار فهو اليوم . . . . )
السيرة الحلبية ج 3 ص 289
الخصال ( فارسي ) — صفحة 576
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٥٧٦