فصل دوازدهم [ در تواريخ وفيات سال هزار و صدم تا سال هزار و صد و نود و سوم هجرى با قدرى از كليات سير ]
سال هزار و صدم هجرى :
وفات آخوند مولانا ملا محمّد حسين مشهور بتاج از طالبعلمان صالح زاهد مشهور معروف پادشاه و غيره در شب يكشنبه سيم شهر صفر سنهء هزار و صد هجرى ، مناصب امراء معروف در اواخر محرّم سنهء هزار و صد صدر عامه ميرزا نجف خانا سلّمه اللّه و وفّقه ، قتل ميرزا إبراهيم متولى مشهد مقدس معلّى در بيست و دوم رجب هزار و صد غيلة بر دست يكى از اجلاف ، فوت سيّد سند فاضل زاهد جامع كمالات دينى و دنيوى ميرزا علاء الدين محمّد پسر شاه أبو تراب گلستانه صاحب شرح نهج البلاغة در بيست و هفتم شهر شوال هزار و صد در شصت و نه سالگى ، فوت آخوند مولانا ملا محمّد طاهر شيخ الاسلام قم در هشت ساعتى شب جمعه بيست و سوم ذى قعده سنهء هزار و صد هجرى عمر او صد سال بود .
فوت سيّد شمس الدين احساوى ساكن شيراز در هزار و صد ، ميرزا أبو طالب صدر خاصه ولد ميرزا باقر ولد ميرزا محمّد تقي ولد مير محمّد جعفر ولد مير محمّد سعيد ولد مير سلطان مسعود بن سيد رضى الدين محمّد بن سيد مجد الدين عليّ بن سيد رضى الدين ابن شاه قمى رضوي و سيد محسن پسر سيد رضى الدين محمّد بود و در نهصد و شش برفاقت شيخ علي كركى بمشهد ميرفته و قواعد قدرى خوانده و اجازه براى او نوشته در نهصد و سى و هفت ، و سيد رضى الدين در زمان سلطان حسين ميرزا بايقرا از قم بمشهد آمده و به خدمت ابن جمهور احساوى رسيده ، و مير محمّد جعفر معاصر قاضى نور اللّه بوده و چهار پسر داشته : ميرزا محمّد تقى پدر ميرزا باقر و مير محمّد زمان پدر ميرزا حسن و مير محمّد سعيد