صلوات خمس و بعضى از دعاها مسمّى بمقباس در شهر رمضان هزار و نود و شش هجرى .
سال هزار و نود و هفتم :
در شهر رمضان سال مزبور اين تأليف صورت يافت ، على يد مؤلّفه العبد المذنب عبد الحسين الحسينى الخاتونآبادى ، و الحمد للّه أوّلا و آخرا و الصّلاة على محمّد و آله و عترته الطيبّين الطاهرين المعصومين من الرّجس الّذين اذهب اللّه عنهم الرّجس و طهّرهم تطهيرا ، و كتبت الأسطر يوم السبت لاحدى عشرة خلت من شهر شوال السّنة المذكورة مصلّيا على النّبي و آله .
در اين سال در تبريز وبائى عظيم بهمرسيد أمّا به حمد اللّه كه زود فرو نشست ، و گفتند در زنكان بيش از همه مواضع آدم تلف شد ، و همچنين در مازندران بهمرسيد .
فائدة
از يكهزار و نود و هفت تا خلقت آدم عليه السّلام . . . . از بعثت پيغبر ما صلّى اللّه عليه و إله تا هزار و نود و هفت هزار و صد و ده ، و از خلقت آدم تا بعثت پيغمبر ما صلّى اللّه عليه و إله و سلّم پنجهزار و هشتصد مجموع ششهزار و نهصد و ده موافق آنچه ابن الأثير در جامع الاصول گفته ، و به حساب ديگر ششهزار و چهارصد و دو سال كه در قصه موسى است ، از زمان ما يعنى هزار و نود و هفت تا أوّل نوح پنجهزار و هفتصد و ده سال ، زيرا كه ابن الأثير در جامع الاصول گويد : ميان آدم و نوح 1004 سال ، از زمان ما تا ولادت حضرت إبراهيم عليه السّلام سه هزار نهصد و نود سال ، از زمان ما تا فوت حضرت إسماعيل عليه السّلام قريب بسه هزار و هفتصد و پنجاه سال ، از زمان ما تا فوت سليمان دو هزار و پانصد و پنجاه سال ، از زمان ما تا ولادت عيسى عليه السّلام هزار و هفتصد و هفده سال ، و نزد فرنگان هزار و هشتصد و هشتاد سال .