غياث الدّين أبو الفتح محمّد بن سام بن حسين بعد از عمّ زاده سيف الدوله محمّد ابن علاء الدين حسين در پانصد و پنجاه و يك پادشاه شد و با غزان جنگ كرد و بسيارى از ايشان كشت و بامان آمده خراج پذيرفتند ، و سلطان برادر خود سلطان شهاب الدين أبو المظفر را در هرات نايب كرد ، و خود غزنين را دار الملك ساخت و چهل سال پادشاه بود ، و در پانصد و نود و هشت درگذشت ، و مسجد هرات از بناى او است ، و در نهصد و چهار مير عليشير تعمير نمود ، و بعد از غياث الدّين شهاب الدّين أبو المظفر پادشاه شد و در ستّمائة و دو مرد ، و غياث الدّين سوّم بود - لب . فوت ظهير فاريابى پانصد و نود و هشت - مجموعه ، قبر وى در سرخاب تبريز است - مجموعه .
سال پانصد و نود و نهم :
در تاريخ اكبرى در احوال قراجارنويان از اجداد اكبر مذكور است : تموجين در چهل و نه سالگى و بقول بعضي در پنجاه سالگى در رمضان پانصد و نود و نه بدولت سلطنت و جهاندارى رسيد ، و بعد از مدّت سه سال سلطنت او را چنگيز خان خواندند يعنى خان خانان ، و بر تمام خطاى و ختن و چين و ماچين و دشت قبچاق و سطين و بلغار و فارس و روس و الان و غير آن سرورى يافت ، و او را چهار فرزند بود :
جوجى ، جغتاى ، اوكتاى ، تولى - انتهى . حسن بن سعيد علم الدّين الشاتانى الملقّب علم الدّين ، كان فقيها غلبت عليه الشعر ، معاصر سلطان صلاح الدّين در پانصد و نود و نه مرد - خل .
رسيدن بسلطنت چنگيز خان در پانصد و نود و نه در سنّ پنجاه سالگى ، اتابك قطب الدّين طغرل بن سنقر بن مودود بعد از عمّ زاده مظفر الدّين تكله حاكم شد در پانصد و نود ، و نه سال حكومت كرد ، و در سال پانصد و نود و نه بدست سعد بن زنگى اسير شد ، و سعد بن زنگى در ستّمائة و بيست و هشت مرد ، و طغرل پادشاه چهارم بود از اتابكان فارس - لب .