بود بفرستاد تا با وى محاربت كرد . اتفاقا او اسير گشت و كار يعقوب ارتفاع يافت و آهنگ فارس و خوزستان كرد و جمله مسخر كرد و به جندى شاپور مقام ساخت و آنجا در سنهء خمس و ستين و مأتين وفات يافت . « 1 » و ابتداى ظهور امر او در سنهء خمس و خمسين و مأتين بود .
عمرو بن الليث
چون برادرش درگذشت باز جاى وى استاد و تمامت ممالك برادر را در تصرف آورد و تا حدى مستولى گشت كه در بغداد به نام او خطبه كردند و پيش از آن در خطبه جز خليفه را دعا نكردندى ، و در منتصف ربيع الآخر سنهء سبع و ثمانين و مأتين اسماعيل سامانى اندر بلخ او را اسير كرد و به حضرت المعتضد بالله فرستاد و در حبس بغداد به گرسنگى وفات يافت . « 2 »
چنين گويند كه در اسفار ، در مطبخ او سيصد شتر و زيادت كشيدندى ، [ و يك چشم داشت ] « 3 » و از آثار او مسجد جامع عتيق شيراز است .
طاهر بن محمد بن عمرو
چون عمرو اسير گشت طاهر بگريخت و به سجستان رفت و لشكر جمع كرد و به پارس آمد . معتضد ، بدر را با سپاهى تمام به حرب وى فرستاد « 4 » .
طاهر از وى بگريخت و به سجستان رفت و آن جايگه رحلت كرد و ايام دولت صفاريان سپرى گشت .
هامش
( 1 ) - از سال 254 تا سال 265 هجرى قمرى .
( 2 ) - از سال 265 تا جمادى الآخر سال 288 هجرى قمرى . درباره علت مرگ او هم اختلاف است . رجوع شود به تاريخ سيستان .
( 3 ) - فقط در س و د .
( 4 ) - بدر الكبير از امراء و ولات عباسيان بود . مقتدر خليفه عباسى او را والى سيستان كرد و او دو تن به نيابت خود به سيستان فرستاد . اما اينكه مؤلف تاريخ سيستان نوشته عمرو ليث صفارى به امر بدر الكبير كشته شده است ظاهرا بايد بىاصل باشد ( لغت نامه دهخدا )