[ 133 نامه نصرت الدوله درباره شايعات موجود درباره او و ضرورت برخورد مناسب با آنها جهت حفظ نظم ولايات و پيشرفت كار ديوان - 1294 ق ]
فدايت شوم تعليقهجات شريف زيارت شد . اينكه اظهار مرحمتى فرموده بوديد و التفات باطنى خود را مقرر داده شود به اين بنده اين فقره به هيچوجه مشتبه نبود و نيست كه مرحمت قلبى هميشه با من داشتهايد و به خدا قسم است كه اين عرض را از روى صداقت عرض كرده و مىكنم ولى بر مردم مفسد نوعى امر مشتبه شده يا از راه افساد خود را هم مشتبه كرده و به سايرين هم شبهه انداختهاند و عرض شد كه اين مرحله با بنده نيست هرچه در اين فقرات ابراز التفات بشود كه بر مردم واضح شود سبب نظم ولايت و پيشرفت كار ديوان خواهد شد و بر جنابعالى معلوم شده كه اين بنده هميشه به صداقت عرض حال خود را بىپرده به خودتان از راه ارادت خودم نمودهام به سر مبارك قسم كه از اين حرفهاى بيهوده اگر غير از اين ارادت كيش در اين ولايت هركس بود الحال به كلى رشته همه كارش گسيخته بود اين بنده به عقيده خود كه در التفات جنابعالى مىدانستم قصورى نبود به همان دلخوشى و اطمينان و به حكمت عملى امر اين ولايت و مردم را نوعى راه برده و گذرانده است و الا از هرجهت و هرطرف اسباب بىنظمى از مفسد و مردمان نادان فراهم بود و عرض بنده اين است كه دو نفر مفسد ولگوى شديد دو تا چوب بخورند و از لفظ مبارك تهديدى ببينند همه اين حرفهاى ياوهگويان مرتفع خواهد شد و نظم كامل در هر امرى و كارى پيدا خواهد گشت صاحب اختياريد .
مهر : عبده فيروز 1252