نخيلات آن قريب ده هزار و مركّبات هم در جزو نخيلات زياد است و معادل [ 81 ] يكصد خروار حنا هم دارد . و خلقش تقريبا صد خانوار [ ست ] و در خانههاى خشت و گلى سكونت دارند و از بروات نهرى به وكيلآباد مىرود و راه هم در دو طرف جو سير مىكند و همهجا به آب نزديك است .
وكيلآباد 131
وكيلآباد ملكى حاجى محمّد حسن امين دار الضرب و محصول او صيفيا شتويا معادل سيصد خروار و نخيلات آن قريب دو هزار و خلقش بيست و پنج خانوار است .
فهرج 132
از وكيلآباد تا فهرج سه فرسخ و خطش به وسط جنوب و شرق سير مىكند و راهش نرم و هموار [ ست ] و همهجا در مزارع و كشتار « 1 » مىگذرد و اطراف راه به همين جهت آهو كمياب است و مزارعى چند در يمين و يسار راه به فاصلهء نيم فرسخ و ربع فرسخ واقع است ، و محصول و اهالى خود فهرج و اين مزارع را ذيلا مىنگارد .
و خطّى كه از آنجا به قلعهء نصرتآباد مىرود در شرح سرحدّ بلوچستان نگاشته مىشود و تكرارش حاجت نيست .
آباديهاى فهرج 133
فهرج - ملكى خواجه اللهى سركرده و حبيب اللّه سلطان نوكر فهرجى و كسان آنها است . محصولش صيفيا شتويا معادل صد خروار و خلقش قريب صد نفر است .
جلالآباد - خالصه ، محصولش تقريبا سيصد خروار و اهلش پانزده خانوار و آبش از نهربند رود نسا « 2 » است .
حسينآباد - ملكى ميرزا غلامرضا لشكرنويس و غيره . محصولش تقريبا صد و پنجاه خروار و خلقش تخمينا سى خانوار مىشود .
هامش
( 1 ) - كذا ( - كشت + ار ) . شايد مىخواسته كشتزار بنويسد .
( 2 ) - درست خوانده نمىشود .