دو ، را بهم وصل ميكرد . ولى ديگران را ، از اين معنى نهى مىنمود ، و مىفرمود :
اين دو ماه : ماه خدا است و روزه آن كفارهء گناهان خواهد بود .
مؤلف : شايد مراد از نهى اين باشد كه آن حضرت خوش نداشت مردم تمام ماه شعبان را روزه بگيرند : چنان كه در پاره اى از اخبار ، امر شده كه ميان روزهء ماه شعبان و لو به يك روز . در اواسط آن افطار كنيد .
329 - در كتاب « مكارم » از انس بن مالك نقل شده كه گفت : طعام رسول خدا صلَّى الله عليه و آله شربتى : در « افطار » و شربتى در « سحر » بود . و بسيار اتفاق مىافتاد كه شبانه روز جز يك بار خوردنى نداشت . خيلى از اوقات اين شربت عبارت بود از شير . و گاهى غذاى آن حضرت نان خيس شده بود . . .
330 - در كافى : با ذكر سند از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمود :
رسول خدا صلَّى الله عليه و آله زمانى كه « رطب » وجود داشت با آن . و در أوقات ديگر
سنن النبي ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 294
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص٢٩٤