306 - و نيز در كتاب « علل الشرائع » با ذكر سند از « هشام بن حكم » از موسى ابن جعفر عليها السّلام - در حديثى - نقل كرده كه : خدمت آن حضرت عرض كردم :
براى چه در ركوع « سبحان ربى العظيم و بحمده » و در سجده « سبحان ربى الاعلى و بحمده » گفته مىشود ؟ فرمود : اى هشام ، وقتى كه رسول خدا صلَّى الله عليه و آله را به معراج بردند ، و در آنجا نماز گذارد . چون متذكر عظمت و بزرگى حقتعالى - كه در آن شب ديده بود - شد . بدنش بلرزه افتاد و بىاختيار به حالت ركوع در آمد . و در آن حال گفت :
سبحان ربى العظيم و بحمده
پس چون از ركوع برخاست ، به سوى حقتعالى در مقام و جايگاهى بالاتر از حالت قبلى متوجه شد - از ترس و عظمت حق - به سجده افتاد و گفت :
« سبحان ربى الاعلى و بحمده »
چون اين ذكر را هفت بار تكرار كرد .
حالت خوف و ترس از او زايل شد . به اين جهت « سنت » بر آن قرار گرفت .
307 - أبو اسحاق ثقفى ، در كتاب « الغارات » با ذكر سند از « عبائه » روايت
سنن النبي ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 261
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص٢٦١