چون از خواب بيدار مىشد مىنشست و به آسمان نگاه مىكرد
و آيات « * ( إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَالأَرْضِ . . . ) * » كه در آخر سورهء آل عمران است مىخواند . سپس دندانها را مسواك كرده و وضوء ميگرفت و به محل نماز مىرفت ، و چهار ركعت - از نماز شب - را ميخواند ركوع هر ركعتش به قدر قرائت ، و سجودش به قدر ركوع آن طول مىكشيد ، به حدى كه مردم مىگفتند : كى ، سر از ركوع بر مىدارد و به سجده مىرود ؟ ! ! و همچنين سجده اش به حدى طولانى بود كه گفته مىشد چه وقت سر بر مىدارد ، . آنگاه به بستر خود بر مىگشت و آن قدر كه مشيت الهى بود مىخوابيد . و سپس بيدار شده مىنشست و چشمان را به آسمان دوخته همان آيات را تلاوت مىفرمود آنگاه مسواك ميكرد و وضوء مىگرفت و به مسجد مىرفت و به خواندن چهار ركعت ديگر از نماز شب مىپرداخت ، به همان نحو كه قبلا چهار ركعت خوانده بود ، مجددا به بستر خود مراجعت مىنمود و مقدارى مىخوابيد . سپس بيدار مىشد ، نگاه به آسمان كرده همان آيات را تلاوت مىنمود .
باز مسواك كرده وضوء مىگرفت و ( سه ركعت ) نماز « وتر » را ميخواند و بعد از آن دو ركعت نافلهء صبح را مىخواند و براى اداى فريضه صبح وارد مسجد مىشد مؤلف : اين معنى را كلينى نيز به دو طريق روايت كرده است . و به زودى تفصيل عمل آن حضرت در نماز « وتر » ذكر مىشود .
سنن النبي ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 241
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص٢٤١