از سنت است كه : چون عده اى به مسافرت پرداختند ، نفقه و خوراك خويش را با خود بردارند ، زيرا اين عمل باعث پاكى نفس و نيكى اخلاق آنان ميگردد .
114 - در كتاب « مكارم الاخلاق » روايت شده كه : رسول خدا صلَّى الله عليه و آله در مسافرتها ، چند چيز همراه خود بر ميداشت : شيشه روغنى كه با آن بدنش را روغن مالى كند ، سرمه دان ، مقراض ، مسواك ، شانه . - و در حديث ديگر دارد - : نخ و سوزن خياطى ، سوزن كفشدوزى و وصله ، نيز همراه خود برميداشت تا لباسهاى خود را بدوزد و كفشش را پينه زند .
115 - در همان كتاب از انس بن مالك روايت شده كه گفت : رسول خدا صلَّى الله عليه و آله سفر نميكرد مگر آنكه هنگام حركتش اين دعا را ميخواند : « خدايا با عنايت تو به سفر پرداختم ، و بسوى تو توجه كردم ، و برحمت تو چنگ زدم ، اطمينانم به تو و اميدم بسوى تو است . خدايا مهمات مرا كفايت كن ، و به آنچه اهميت نمىدهم و به آنچه تو داناترى به آن مرا حمايت فرما . خدايا پرهيزكارى را زاد و توشه من قرار ده و گناهم
سنن النبي ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 115
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص١١٥