بخش اول 2 نزول قرآن كريم « 1 »
نزول قرآن از طريق وحى
پيامبر صلّى اللّه عليه و آله قرآن كريم را از طريق وحى دريافت كرده است ، و با توجّه به اين كه آن حضرت ، وحى الهى را در عالم معنا از جهت بالا ، از خداوند سبحان دريافت مىكند ، مطابق عرف و عادت اهل زبان گفته مىشود : قرآن بر او نازل شده است ، تا همين كاربرد واژهء نزول اشارهاى داشته باشد به آن جهت بالا و والايى كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از طريق وحى با آن ارتباط برقرار كرده و از آن راه ، قرآن كريم را فرا گرفته است .
« وحى » در لغت به معناى « اطّلاع دادن پنهانى » است ، يعنى يك شيوهء نهانى در اطّلاع رسانى . در اصطلاح نيز ، كه واژهء « وحى » بر طريقهء خاصّى كه خداوند متعال از آن راه با رسول خود ارتباط برقرار مىكند اطلاق شده است ، ناظر به پيچيدگى و ظرافت آن ، و ناتوانى ديگران از درك و احساس آن است .
وحى ، يك طريقهء اختصاصى نيست كه تنها خاتم الانبياء از آن راه كلمات الهى را دريافت كرده باشد ، بلكه يك طريقهء عمومى براى ارتباط پيامبران با خدا ، و نزول كتب آسمانى است ، چنان كه خداوند عزّوجل در اين باره به رسول خود فرموده :
هامش
( 1 ) نوشتهء آية الله شهيد صدر - قدّس سرّه