فضل بن ربيع حاكم سيستان و يونس يقطين وفات يافتند .
سال دويست و نهم
ابو عبيده معمر بن مثنى تيمى بصرى نحوى در نود و نه سالگى درگذشت .
سال دويست و دهم
ابو عمر و اسحاق بن مرار شيبانى لغوى در نود سالگى وفات يافت « 1 » .
سال دويست و يازدهم
عبد الرزاق صنعائى محدث نماند .
و بابك خرم دين در حدود تبريز خروج كرد .
سال دويست و دوازدهم
اسماعيل بن حماد بن ابو حنيفه « 2 » درگذشت .
سال دويست و سيزدهم
ثمامة بن اشرس نميرى معتزلى و على بن جبله معروف به عكوك « 3 » شاعر درگذشتند .
سال دويست و چهاردهم
عبد اللّه بن عبد الحكم مالكى نماند .
و عبد الملك باهلى اصمعى در نود دو سالگى فوت شد .
هامش
( 1 ) - فوت وى را مؤلف مجمل فصيحى در سال دويست و شش مىداند و مسلما از الكامل مأخوذ است و بهنظر درستتر . در اعلام زركلى نيز دويست و شش آمده است .
( 2 ) - همان ابو حنيفه نعمان بن ثابت امام اعظم .
( 3 ) - على بن جبله مكنى به ابو الحسن و مشهور به عكوك اصلا از شعراى عراق و از شيعيان خراسان بود . او نابينا و مبتلا به برص بود و اصمعى شاعر كه به دو حسد مىورزيد وى را به ريشخند و تحقير « عكوك » مىخواند به معنى فربه . وى در سال 213 به امر مأمون كشته شد ( اعلام زركلى ، وفيات الاعيان ج 1 ، ص 348 ، لغتنامهء دهخدا ، فهرست ابن نديم ) .