تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ جامع تاريخ ايران ( فارسى ) — صفحة 523

مساهمون:

ص٥٢٣
روابط ديپلماسى شايد چنين موضوعى سابقه و نظير نداشته باشد ! . رابرت شرلى به واسطهء خدماتى كه به انگلستان كرده بود از طرف جيمز اول پادشاه انگليس به لقب شواليه مفتخر گرديد و از آن به بعد سر رابرت شرلى ناميده شد .

شروان

ناحيه و ولايت قديم ، كنارهء درياى خزر اوايل قرون وسطى و آذربايجان شوروى كنونى . تاريخ و جغرافياى تاريخى اين ناحيه هنوز به خوبى روشن نيست . كرسى قديم آن شابران و در ادوار متأخر شمساخى ، و شمالىترين موضع آن دربند ( باب الابواب ) بوده است . فرمانروايان شروان عنوان شروانشاه داشته‌اند .

شروانشاه

لقب عام ملوك شروان ، لقب پادشاهان شروان كه آنان را ليزان شاه و خرسان شاه نيز مىخوانده‌اند .

شروانشاهان يا شيروانشاهان

عنوان سلسله‌هاى پادشاهانى كه بر شروان و گاهى در بعضى نواحى مجاور سلطنت كرده‌اند ، و آخرين آنها در زمان شاه طهماسب اول صفوى ، كه شروان جزء خاك ايران شد ( 945 ه . ق . ) منقرض شدند . عنوان شروانشاه ظاهرا از پيش از اسلام سابقه دارد ، ولى در دورهء فتوحات اسلامى از فرمانرواى اميران و پادشاهان شروانشاهان