بين راه كشته شد و دولت اسماعيليهء الموت برافتاد .
ركن الدين صاين
ركن الدين صاين از فرزندان ضياء الملك محمد پسر مودود بود و ضياء الملك در زمان سلطان محمد خوارزمشاه به منصب عارض سپاه اشتغال داشت .
ركن الدين صاين كه نصرت الدين عادل لقب يافته بود مقام وزارت سلطان ابو سعيد مغول را برعهده داشت .
وى به دستور امير چوپان در سفرى كه به خراسان كرد به قتل رسيد .
ركن الدين صلاح كرمانى
ركن الدين صلاح كرمانى از وزيران اتابكان فارس ( سلغوريان ) كه در آغاز حكومت مظفر الدين ابو شجاع سعد بن زنگى به وزارت منصوب شد و بعد از چندگاه از اين سمت معزول گشت و مقام وزارت به عميد الدين ابو نصر اسعد تفويض گرديد .
ركن الدين كرت
متوفى صفر 705 ه . ق . دومين پادشاه ( 677 - 682 ه . ق . ) از پادشاهان معروف سلسلهء آل كرت ، پسر و جانشين ملك شمس الدين كرت . بعد از وفات پدر ، به حكم آباقا خان در هرات بهجاى وى به امارت نشست ( 677 ه . ق . ) . در 679 ه . ق . ، قلاع غور و در 680 ه . ق . قندهار را فتح كرده ، چند سال بعد نسبت به ايلخانان شيوهء تمرد پيش گرفت و از ترس به قلعهاى پناه برد و در آن قلعه وفات يافت . چون آباقا خان ، هنگامى كه او را بهجاى پدر به امارت هرات مىفرستاد ، فرمان داد تا او را به لقب پدرش بخوانند ، به اين جهت او را گاهى ملك شمس الدين كهين خواندهاند .
ركن السلطنه : - قورچىباشى
رگا
رى - نام رى . در كتيبهء بيستون يكى از ايالات شاهنشاهى در دورهء هخامنشيان .
رواديان
سلسلهاى از امراى محلى آذربايجان منسوب به رود ابن مثنى ازدى ، كه عدهاى از نويسندگان و گويندگان نام آنها را مشهور كردهاند .
اين خاندان اصلا از مهاجران عرب بودهاند . از اواسط قرن سوم قدرتى به دست آوردند و يكى از افراد آن خاندان به نام ابو الهيجا ، تمام آذربايجان را از وجود دشمنان خود پاك كرد و پسرش « مملان » با ارمنيان و گرجيان جنگهايى كرد و فتوحاتى حاصل نمود .
پسر مملان ، ابو منصور وهسودان از حدود 410 پادشاه آذربايجان بود .
وهسودان ، در حملهء طغرل بر آذربايجان از ميان رفت و پسرانش ابو منصور مملان ، ابو الهيجا ، منوچهر و ابو القاسم ، عبد الله پس از او شهرتى يافتهاند . رواديان به دو سلسله تقسيم مىشوند .
الف - امراى معروف سلسلهء اول رواديان :
1 - رواد .
2 - وجناء بن رواد .
3 - محمد بن رواد .
4 - يحيى بن رواد ( تا 235 ه . ق . ) .
ب - امراى معروف سلسلهء دوم رواديان :
1 - ابو الهيجاء بن رواد ( 344 - 378 ه . ق . ) .
وى در سالهاى 370 و 371 بر آذربايجان و اران و ارمنستان تسلط يافت .