تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ جامع تاريخ ايران ( فارسى ) — صفحة 374

مساهمون:

ص٣٧٤

دادو

محمد خان سوادكوهى معروف به « دادو » و از دشمنان سرسخت طايفه قاجاريه استرآباد و از حكام با اقتدار زمان پادشاهى كريمخان زند بوده و مدت چهارده سال از 1172 تا 1186 ه . ق . از طرف وى حاكم مازندران بود .

داذ دبير

دبيران دولتى در دستگاه شاهنشاهى ساسانى چند گروه مختلف بودند و هريك قسمتى از كارهاى ادارى و دفترى را به عهده داشتند . داذدبير ، دبير عدليه و دستگاه دادگسترى بود .

داذور

يكى از چند طبقه روحانى دورهء ساسانيان . عنوان عمومى قضات در عهد ساسانى . داذوران كه در واقع حكام شرع به شمار مىآمده‌اند در جامعه سامانى در رديف دستوران و موبدان و هيربدان مذكور بوده‌اند . مرافعات مربوط به لشكريان در محضر قاضى مخصوص انجام مىشد ، كه او را سپاه داذور مىخواندند . همچنين در رأس قضات داذور داذوران بود كه او را شهر داذور نيز مىخواندند .

داذور داذوران - شهر داذور

رئيس كل قضات در دورهء ساسانى .

دارا

1 - داريوش بزرگ ، نخستين پادشاه سلسله هخامنشى است . وى را نبايد با داراى بزرگ كه به دست اسكندر كشته شد ، اشتباه كرد . او همان داريوش اول است كه در تواريخ متأخر او را به عنوان داريوش سوم مىشناسيم . 2 - در داستانهاى ايرانيان نهمين و آخرين پادشاه ايران از سلسلهء كيانيان .

دارا

شهرى كه تيرداد ( اشك دوم اشكانى ) در محل « آپاورتن » يا « آپاوراتا » بنا كرد و آن را پايتخت جديدى براى خود قرار داد .

داراب

از پادشاهان كيانى . داراب فرزند بهمن است كه به هنگام مرگ او در بطن مادر ( هماى ) بود . هماى پس از سى دو سال سلطنت داراب را به تخت نشاند و تاج شاهى بر سرش نهاد . داراب دوازده سال سلطنت كرد .

دارابجرد

دارابجرد يا دارابگرد ، ناحيه‌اى قديم در قسمت شرقى فارس ( جنوب ايران ) . شهرهاى عمده آن فسا و يزدخواست و مركزش دارابجرد بوده است . بنا به آنچه كه مشهور است اردشير بابكان در آغاز كار ، ارگبذ دارابگرد بوده است . اعراب تقسيمات فارس دوره ساسانى را محفوظ داشتند و دارابجرد را يكى از كوره‌هاى فارس قرار دادند ، و اين تقسيمات تا دوره مغول برقرار بود و در آن دوره دارابجرد از فارس جدا كرده شد و به ولايت شبانكاره مبدل گرديد . شهر دارابگرد خندق و بارو و چهار دروازه داشت و در وسط آن پشتهء سنگى گنبد مانندى واقع بود . نزديك آن بناى معروف به « قبة الموميا » قرار داشت كه داراى درى آهنين بود كه سالى يك بار در تيرماه آن را با تشريفاتى