تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ جامع تاريخ ايران ( فارسى ) — صفحة 305

مساهمون:

ص٣٠٥

چهلستون ، كاخ

در تخت‌جمشيد تالار بزرگى بوده كه به زمان خشيارشاى اول ساخته شده و با اطاقهاى متصل به آن ، مساحتى در حدود 9000 متر مربع را فرامىگرفته است .

چيچست

نام اوستايى آن « چئه چسته » و نام قديم درياچه‌اى در ولايت آذربايجان كه برحسب روايات زردشتيان ، مولد زردشت در كنار آن بوده است . امروز اين درياچه را به نام اروميه كه در زمان حمد الله مستوفى به همين نام مشهور بوده است تطبيق مىكنند . در عهد كيخسرو در كنار اين درياچه بتكده‌اى بوده است كه به امر كيخسرو ويران شده و آتشكده آذرگشسب در آنجا به‌جاى آن بنا گشته است .

چيش‌پش اول

پسر هخامنش ، نخستين شاه اين سلسله هخامنشيان .

چيش‌پش دوم

پسر كوروش اول كه وى دو پسر داشت : كوروش و آريارمنا . پس از او سلطنت به كوروش رسيد و او را به ترتيب تاريخ ، كوروش دوم بايد خواند . از چش‌پش دوم به بعد سلسله هخامنشى به دو شاخه منقسم گشت و سلطنت تا داريوش اول با اولاد و احفاد كوروش دوم بود .
چينوات
( Chinval )
در اعتقادات زرتشت ، پلى است كه روان آدمى پس از مرگ بايد از روى آن بگذرد . براى روانى كه در سنجش اعمال پاك و بىگناه تشخيص داده مىشود ، پهن و سهل العبور است . گناهكاران چون از گذشتن از روى آن عاجزند ناچار به دوزخ سرنگون مىگردند . در دوزخ زرتشتى از شعله‌هاى آتش خبرى نيست زيرا آتش مقدس است و هرگز نبايد به لوث وجود گناهكاران آلوده گردد . آنچه دوزخيان زرتشتى را شكنجه و عذاب مىدهد ، نبودن آتش و وجود سرماى سخت و ظلمات محض است .