وزارت فارس و بحرين و يزد و كيش داشت ، مىباشد و نسب خود را به خواجه عبد الله انصارى مىرسانند . در اواخر سلطنت ابو سعيد بهادر خان مكنت زياد و استقلال تام يافت . بعد از او پسرانش مسعود شاه اينجو و شيخ ابو اسحاق اينجو در فارس قدرت تمام به هم رسانيدند . اما استقلال واقعى آنها در واقع با شيخ ابو اسحاق اينجو شروع شد كه در 742 ه . ق . ملك اشرف الدين چوپانى را از آن ولايت رانده ، خود علم استقلال برداشت . با قتل او سلسلهء خاندان اينجو انقراض يافت ( 758 ه . ق . ) . اينجو يا انجو
( enju )
لغت مغولى است به معنى ملك خاص يا املاك اختصاصى سلطان ، و بعدها به معنى صاحب « ديوان اينجو » و به اصطلاح ضابط املاك پادشاه شده ، و خلاصه بر « هركس كه خاص پادشاه و از متعلقان و منسويان او باشد » اطلاق يافته است .
امراى اين سلسله عبارتند از :
1 - شرف الدين پسر محمد « آقخواجه » ( جلوس 724 ه . ق . ) .
2 - غياث الدين كيخسرو پسر محمود ( جلوس 735 ه . ق . ) .
3 - جلال الدين مسعود پسر محمود ( جلوس 738 ه . ق . ) .
4 - جهان الدين شاه شيخ ابو القاسم پسر محمود ( جلوس 743 ه . ق . ) .
اين سلسله را آل مظفر منقرض ساخت .
ايندرا
از مهمترين خدايان عصر « ودايى » ، رب النوع رعد و جنگ .
اينشوشى
يكى از رب النوعهاى عيلاميها همسر ربة النوع « شالا »
ايوان مداين
ايوان مداين كاخ سلطنتى انوشيروان بوده است .
هنوز آثار اين كاخ بزرگ در خاك عراق به چشم مىخورد . خاقانى شاعر بزرگ ايران هنگامى كه خرابهها و آثار اين كاخ عظيم را مشاهده كرد قصيدهء معروف ايوان مداين را سرود .
ايويس روتريمگاه
( Aiwisruthrimgah )
از تقسيمات نماز شبانهروزى در دين زرتشت كه موقع آن از ابتداى شب تا نيمهء آن است .
ايوكزن
( Evakzan )
در عهد ساسانى ، دخترى كه تنها دختر والدين باشد چون شوهر كند « ايوكزن » ناميده مىشود . اولين فرزند خويش را بايد عوض خود به والدين واگذارد . از اين پس پادشاه زن مىشود .
ائا
فرزند آنو ، شوى دامكينا ؛ پدر مردوخ .
فرمانرواى همهء ايزدان و آبهاى شيرين پس از اپسو . در اساطير سومرى برابر نينتو است ؛ فرمانرواى زمين هم در اساطير بابلى و هم در سومرى ، ايزد خلاق هوش ، خرد و همهء هنرها و صنايع است .
ائيريان وئجه
( Airyanvaeja )
به معنى « كشور آرياها » نامى كه در اوستا ياد شده است .