ده نو : 3 فرسخ ميانه جنوب و مغرب « شيراز » است .
دينكان « 1 » : 1 فرسخ [ و ] نيم ميانه شمال و مغرب « شيراز » است .
زرقان : همان ازرقان است .
سختويه : مشهور به سختان در خارج دروازه قصابخانهء شيراز كه سابقا دروازهء فسا ، مىگفتند ، پهلوى باروى شيراز ، ميانه جنوب و مشرق شيراز ، از موقوفات مدرسه منصوريه شيراز است كه شرح آن در ذيل بقاع شيراز گذشت و تاكنون به عنوان وقفيت در تصرف نگارندهء اين فارسنامه است .
سعديه : نيم فرسخ بيشتر مشرقى « شيراز » و خانقاه شيخ سعدى شيرازى در آنجاست .
سلطانآباد : فرسخى بيشتر جنوب « شيراز » است .
سنگانك : 3 فرسخ جنوب « شيراز » است .
سهل آباد : فرسخى بيشتر ميانه جنوب و مشرق « شيراز » است .
شاهپورجان : 2 فرسخ ميانه جنوب و مغرب « شيراز » است .
شاه قلى بكى « 2 » : فرسخى بيشتر مغربى « شيراز » است .
شاهيجان : چارك فرسخى مشرق « شيراز » است .
شريف آباد : نيم فرسخ مشرقى « شيراز » است .
شمس آباد سفلى : فرسخ و نيم مشرقى « شيراز » است .
شمس آباد عليا : يك فرسخ و نيم بيشتر مشرقى « شيراز » است .
شورغان : يك فرسخ و نيم ميانه مشرق و جنوب « شيراز » است .
شول : 9 فرسخ ميانه شمال و مغرب « شيراز » است .
شيب بازار : دهاتى ميانه جنوب و مشرق شيراز است از نواحى حومه ، آنها را ، شيب بازار و قرى الاسافل گويند براى آنكه امير عضد الدوله ديلمى شهرى ديگر مشتمل بر چندين بازار در خارج شيراز بساخت و از آن روز تاكنون كه اثرى از شهر نيست ، دهات واقعه در زير آن شهر را « شيب بازار » گويند .
شيخ بود : 5 فرسخ شمالى « شيراز » است .
شيخ على چوپان « 3 » : فرسخى جنوبى « شيراز » است .
صغاد : همان « چغاد » است كه نوشته شد .
ظفر آباد : 4 فرسخ جنوبى « شيراز » است .
ظهيرك : 3 فرسخ مشرقى « شيراز » است .
عادل آباد « 4 » : فرسخى ميانه جنوب و مشرق « شيراز » است .
عائلى : يك فرسخ و نيم جنوبى « شيراز » است .
هامش
( 1 ) . در متن ( دينه كان ) .
( 2 ) . ( شاقل بيگى ) كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 256 .
( 3 ) . ر ك : كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 256 ، جزو دهات دهستان حومه : ( قره باغ ) كه داراى 139 ده است .
( 4 ) . كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 257 .