تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سفرنامه استرآباد و مازندران و گيلان و . . . ( فارسى ) — صفحة 201

مساهمون:

ص٢٠١
پنج باب خانهء سفالپوشى است [ و ] باقىمانده از چوب و نى ساخته‌اند . و اهلشان كاسبند و داد [ و ] ستد و كرجىبانى مىنمايند و حاصل زمينى ندارند . سه طرف انزلى آب است و طرف غربى خشكه . كه در توى جنگلش سواى خرگوش و شغال و گراز حيوان ديگر ندارد . و در انزلى كك و پشّه بسيار است . در پاره [ اى ] خانه‌ها ساس هم دارد . و خود انزلى دو محله است و دو طايفه دارد : يكى طايفهء سرخى كه ايشان را از ولايت سمنان از قريهء سرخك « 1 » سه فرسخى شهر سمنان در اواخر دولت صفويه ، به اين ولايت آورده‌اند . و طايفهء ديگر مشهور [ به ] استاد محمد رضى است . اصل زبان گيلكى مىباشد ، تركى و فارسى هم خوب مىدانند . و همگى شيعه‌مذهبند . و سمت شرقى آن طرف رودخانه ، غازيان است كه چهل خانه‌وارند . يكصد و سى تومان منال ديوان دارد . كدخدا [ يش ] حسين جان [ است ] . اهلشان حصيرباف و كرجىبان و مالا و سماك مىباشند . و قليل ابريشم و كنجد و كنف - ريسمان به عمل مىآيد . خالصهء شاهى است . و سمت جنوب انزلى ميان‌پشته است كه قورخانه و باغ شاه در آن جا است . قليل ابريشم به عمل مىآيد . و باغ خربزه و هندوانه بسيار است و حصير هم مىبافند ، به پاى حصير غازيان نمىرسد . و سماكى و مالائى و كرجىبانى هم مىنمايند . ماليات [ آن ] سى و پنج تومان [ است ] . كدخدا [ يش ] تقى [ نامى ] است . خانه‌وار ميان‌پشته بيست و پنج باب است . و در نوير ، آخر محلهء انزلى به قرار يازده من ابريشم به عمل مىآيد . و
هامش
( 1 ) - به ضم سين و سكون راء و فتح خاء .