پنج باب ، و هشت ميل گلدسته دارد كه اذان مىگويند . دكاكين سيصد باب ، خانهوار لاهيجان يكهزار و پانصد و هفتاد باب . جمعيت دوازده هزار نفر . در عرض سال موازى بيست هزار من ابريشم و يكصد و بيست هزار خروار - شترى برنج به عمل مىآيد . و ابريشم موازى لاهيجان بسيار اعلا مىباشد [ و ] باب فرنگستان است . و اجارهء گمرگ لاهيجان با لنگرود هفت هزار تومان است . بسيار شهر آباد و معمور و اهلش كلا شيعهمذهبند . و مذهب خارجه در ميانشان نيست . خارج شهر ، ميدان سبزهزار دلگشا دارد كه مشهور است به سبزهميدان كه آخرش اسطلخ پر از آب مىباشد كه در وسطش خشكى است . از قرار مذكور در سابق الايام [ در آنجا ] عمارت بنا نهاده بودند . و انتهاى اسطلخ كوه مىباشد كه [ اسطلخ ] در پايان كوه واقع است .
از شهر لاهيجان به لنگرود دو فرسخ و به رودسر چهار فرسخ و به رودخانهء سرخانى حد سدّ گيلان و مازندران مشهور به سفيدتمش ، نه فرسخ و به شهر بارفروش چهل و دو فرسخ و به شهر سارى چهل و نه فرسخ و به شهر اشرف پنجاه و هفت فرسخ و به شهر استراباد از لاهيجان ، هفتاد و چهار فرسخ و به شهر رشت از لاهيجان هفت فرسخ است كه در ايام زمستان از بسكه گلولاى و آب است يك روز [ ه ] نمىتوان اين هفت فرسخ را طى نمود .
سفرنامه استرآباد و مازندران و گيلان و . . . ( فارسى ) — صفحة 164
مساهمون: ميرزا ابراهيم
ص١٦٤