طلحه بن طاهر
و چون طاهر بمرد ، طلحه پسر او بولايت خراسان بنشست ، و ميان طلحه و حمزهء خارجى حربهاء فراوان بود . پس حمزه اندر سنه ثلث عشر و مأتين كشته شد ، و مر طاهر بن الحسين را مأمون « ذو اليمينين » لقب كرده بود ، اندر و سبب آن بود : كه چون طاهر را ( 155 ) پيش على بن عيسى همى فرستاد ، [ 1 ] فضل بن سهل آن ساعت خروج او اختيار كرد و طالع بنهاد ، و ( دو ) ستارهء يمانى ، يكى سهيل . دو ديگر شعرى يمانى اندر وسط السما يافت . بدين سبب او را « ذو اليمينين » نام كرد ، و مأمون بسبب آن اختيار موافق كه افتاد ، علم نجوم را دوست گرفت .
و اندران ساعت كه مر طاهر بن الحسين را [ 2 ] لوابست . فضل گفت : « اى طاهر ! ترا لوايى بستم ، كه تا شست و پنج سال هيچكس نكشايد » . و از بيرون آمد [ 3 ] طاهر از مرو كه پيش على بن عيسى رفت ، تا وقت شدن [ 4 ] دولت طاهريان ، و گرفتن يعقوب بن الليث محمد بن طاهر را ، شست و پنج سال ( بود ) .
و طلحه بن طاهر ، چون دل از كار حمزهء خارجى فارغ كرد ، و حمزه كشته شد ، هم اندران سال طلحه بمرد ، [ 5 ] و محمد بن حميد الطاهرى را خليفه كرد بر خراسان .
هامش
[ ( 1 - ) ] هر دو : مانند متن . ن : مىفرستاد .
[ ( 2 - ) ] هر دو : الحسين لوا .
[ ( 3 - ) ] يعنى بيرون آمدن او .
[ ( 4 - ) ] شدن : رفتن و خاتمه يافتن .
[ ( 5 - ) ] مردن طلحه روز يكشنبه 27 ربيع الاول سنه 213 ه . است ( سنى ملوك 145 ) .