رسيد ، سخت بپسنديد از يحيى ، و او را شكر كرد ، و لشكر [ 1 ] بر سپاه سالار بگذاشت [ 2 ] و خود ببغداد آمد و كارها را نيكو ضبط كرد .
و حسين بن على الحسنى [ 3 ] بروزگار او بيرون آمد از مدينه ، و امير مدينه [ 4 ] عمر بن عبد العزيز بود ، و او نبسهء [ 5 ] عمر بن الخطاب رضى اللّه ( عنه ) و سبب بيرون آمدن اين حسين العلوى آن بود : كه عمر ابو البعث [ 6 ] را كه پسر عم حسين بود مست بگرفت و حد بزد و باز داشت . و چون حسين شفاعت كرد اجابت نكرد . پس خشم گرفت و آن شب بيرون آمد ، اندر ماه ذو القعده [ 7 ] و عمر پنهان شد ، و بو خالد بربرى [ 8 ] با حسين حرب كرد ، و بو خالد كشته شد ، و دويست مرد او هزيمت شدند .
و چون وقت موسم [ 9 ] بود ، روز ترويه [ 10 ] با محمد بن سليمان حرب كردند و حسين كشته شد ، و لشكرش هزيمت [ 11 ] شد ، و اين اندر سنه تسع و ستين و مائة بود . و اندر مرگ
هامش
[ ( 1 - ) ] هر دو . بشكر ؟
[ ( 2 - ) ] هر دو بگذشت ؟
[ ( 3 - ) ] هو حسين بن على بن الحسن بن على بن ابى طالب رضى الله عنه مقتول در فخ شش ميلى مكه در سنه 169 ه . ( طبرى 6 ر 410 و مروج 4 ر 248 ) .
[ ( 4 - ) ] هر دو ، و از امير مدينه ؟
[ ( 5 - ) ] هر دو : و نبسهء او عمر بن الخطاب ؟ طبرى : هادى در 169 ه . عمر بن عبد العزيز بن عبد اللّه بن عمر بن الخطاب را بر مدينه والى كرد ( 6 ر 410 ) .
[ ( 6 - ) ] كذا در هر دو . درن ابو العبث طبع شده ؟ طبرى ( 6 ر 410 ) ابو الزفت الحسن بن محمد بن عبد اللّه بن الحسن ( رض ) .
[ ( 7 - ) ] اصل : ذو القعد .
[ ( 8 - ) ] هر دو : و قريرى ؟ ن : قريرى ؟ طبرى : خالد البربرى قائد دو صد نفر لشكر در مدينة .
[ ( 9 - ) ] يعنى موسم حج بود .
[ ( 10 - ) ] ترويه : روز هشتم ذى حجه ( منتهى الارب ) .
[ ( 11 - ) ] ب : هزيمت ندارد .