[ ديباچه ]
بسم اللّه الرحمن الرحيم حمد و ثناى بىهمتا مبدعى را سزاست كه به نيروى قدرت كامله آباى علوى و امّهات سفلى را با هم مربوط نموده سمت ازدواج داد و شكر و سپاس بىقياس صانعى را رواست كه از اثر مزاوجت آنها مواليد ثلاث را به ظهور آورده هر يك را - على قدر مراتبهم - در پايهء مناسبى نهاد و نوع انسان را كه اشرف و اكمل مخلوقات است انتخاب نموده به زيور عقل و علم بياراست كه مقصود « كنت كنزا مخفيا فأحببت ان اعرف فخلقت الخلق لكى اعرف » به ظهور و حصول پيوندد و به مضمون كريمهء
ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ
« 1 » امر به عبادت و شناسايى خود نموده انبيا و اوصيا و اوليا را پيشوا و راهنما و مقتداى طريق معرفت و نهج طاعت و عبادت گردانيد . خصوصا مهين شجرهء حديقهء امكان و بهين ثمرهء دوحهء كون و مكان ، مقصود آفرينش و روشنى بخش ديدهء اهل بينش ، حجت خدا ختم انبيا ، محمد مصطفى ( ص ) را كه باعث ايجاد عالم و خلاصهء دودمان بنى آدم است .
هامش
( 1 ) . سورة و الذاريات ، 56 .