رشك هفت طارم مينا « 1 » و طيره گر هشت باغ جنة الماوى است :
للشبانى رح « 2 » :
از تجليش تيره ديده تير * وز تجليش طيره تودهء طور « 3 »
صفت صورتش گه ادراك « 4 » * برتر از گوش روح و ديدهء حور
تصنيفى ساختهايد و تأليفى پرداخته گردد از تكلّف « 5 » اغراق عبارات خالى و از تصنع اغلاق استعارات عارى مشتمل بر بيان بعضى آثار خيرات سلطانى و محتوى
هامش
( 1 ) - هفت طارم مينا : هفت طارم اخضر : هفت آسمان .
( 2 ) - مج : للشبانى و للشهابى و للسهائى نيز خوانده مىشود -
مك : اين كلمه را ندارد . س : سنائى .
شاعرى شبانى نام در تاريخ شعراء ايران معروف نميباشد احتمال ميرود اين كلمه ( لنبانى ) باشد . يعنى : رفيع الدين عبد العزيز بن مسعود لنبانى كه از شعراء اصفهان و از معاصرين شرف الدين شفروه و جمال الدين عبد الرزاق است .
و : « لنبان از دهستانهاى اصفهان است بدر دروازه و موضعى نزه و جاى دلگشا است » لنبانى در زمان سلطان ابو سعيد ميرزا الغبك گورگانى ميزيسته و كمال الدين اسمعيل - كه نيز از شعرا اصفهان است - پسر اوست .
( تذكره دولتشاه سمرقندى . عرفات العاشقين - و تذكره كعبه عرفان از تقى الدين اوحدى .
آثار البلاد - از زكريا بن محمود قزوينى نسخه خطى كتابخانه ملى ملك .
اما : ( شهابى ) يا ( سهائى ) هردو مراد عبد الوهاب سهائى است . ترجمه او در مجالس النفائس امير عليشير نوائى آمده كه در متن تركى جغتائى آنكتاب او را شهابى و در ترجمه فارسى فخرى هراتى او را سهائى نوشته است ميگويد : سهائى در ديوان علاء الدوله ميرزا گورگانى مهردار بوده . و بعدها تخلص خود را ( واهبى ) نموده است .
( مجالس النفائس - نوائى ص 109 )
( 3 ) - مك : . . . تيره ديدهءتر . . . طوره ديدهء تودهء طور .
س : . . . و از تجليش طوره تودهء طور
مج : از تجليش تيره ديدهء تير . وز تجليش طيره توده طور
( 4 ) - مج : . . . صورتش گهى ادراك .
س : . . . صورتش كه در ادراك .
( 5 ) - مج . مك : از تكلف اغراق . س : از تكلفات اغراق .